Struggles & Feelings

Ik krijg het idee moet ik hier weg of blijven? Ik moet dit toch zeggen dat het me niet lekker zit dat er bijna niet terug wordt gereageerd. Dit geeft me veel stress. Ik krijg een beetje het idee dat ik er alleen voor sta. Ik moest dit even kwijt. Ik begrijp natuurlijk dat jullie ook andere dingen te doen hebben.

Misschien een wat gekke stelling, maar here goes. Ik heb in z'n algemeenheid best een leuk sociaal leven. Ik sport veel, spreek regelmatig met vrienden af, ik ben oppervlakkig gezien niet ‘eenzaam’ en ik denk ook dat er heel weinig mensen in m'n sociale cirkel zijn die mij zo zouden omschrijven. Ik heb voor zover ik weet geen stoornissen, ben mentaal stabiel, best wel outgoing, etc.Toch voel ik me regelmatig ‘eenzaam’, omdat veel dagelijks contact toch blijft hangen in een bepaalde oppervlakkigheid. En wat ik ergens mis is die ene partner in crime waarmee je wat meer diepgang en begrip hebt, en ook over wat diepere gedachtes kunt praten dan over sport, biertjes enzovoorts.Zijn er mensen die dat herkennen? M'n privéberichten staan open :)

Ik zit 3 dagen op deze community.Hebben jullie ook vaak het gevoel dat niemand je begrijpt? Dit gevoel zit me niet lekker en ik geloof er heel sterk in dat mijn gedachten klopt. Ik baal heel erg dat ik in deze gedachtes geloof. Soms heb ik wel eens gedacht aan bepaalde dingen.

Hey mensen, fftjes een iets lastigere post, een persoonlijke, dit gaat over waarom de Comeback Van Macklemore zoveel emotie omhoog haalt bij mij, in 2020 had ik een energie-lek, en overleden velen van mijn favoriete celebrity’s (wat natuurlijk niet erg meehelpt als je al een een dal zit, en al in de problemen zit op school), in die periode draaide ik dus veel Macklemore en was hij al verdwenen, na enkele maanden kreeg ik te horen dat ik een andere school moest gaan zoeken en raakte ik in een diep dal, nu 1,5 jaar later heb ik een nieuwe school gevonden en zit ik daar al 1 jaar, ik ben het hele schooljaar niet uit de klas gestuurd en ben zelfs geslaagd voor vca en voor 1f engels met een 10. nu in de zomervakantie waar er eindelijk een nieuw hoofdstuk voor mij aanbreekt, gebeurt dat ook bij Macklemore, hij komt met een comeback en gelijk ook een liedje dat gaat over herrijzen uit een moeilijke periode, ik heb hier dus een reactievideo over gemaakt als mooie bijkomstigheid voor de mens

TL;DR: De moderne cultuur richt zich enorm op zelfontplooiing, utiliteit en efficiëntie terwijl het ook een humanistisch masker draagt van gelijkheid en inherente levenswaarde. Ik acht dit als paradoxaal en een oorsprong van veel ongeluk bij mij en in veel andere jeugd. Als kind had ik een enorme afkeer voor mezelf wassen, niet zozeer omdat ik de daad zelf niet aangenaam vond, ik kon er zelfs enorm van genieten, ik zag er simpelweg het nut niet van in. Als mijn ouders mij vroegen om in bad te stappen of onder de douche te staan antwoordde ik vaak: “Waarom moet ik me wassen als ik daarna toch weer vies word?” Mijn ouders vonden dit een onbegrijpelijk en zelfs banaal antwoord echter uitte ik slechts wat mijn omgeving mij geleerd had. Als ik mijn wijsvinger naar de hemel liet wijzen en ik het voorrecht te spreken van mijn juffrouw verkreeg was ik op jonge leeftijd vaak geneigd erg lang te spreken, ik was graag aan het woord en wou van alles delen. De juffrouw onderbrak mi

Hi iedereen! Dit jaar ben ik afgestudeerd en begonnen met werken. Ik merk nu in de weekenden dat ik eigenlijk geen vriendin of goede vrienden heb om iets leuks mee te doen. Dat is best jammer en de meeste contacten van vroeger zijn ook verwaterd. Ik lees hier veel leeftijdgenoten die in eenzelfde situatie zitten. Je bent dus niet alleen! Ik probeer positief te blijven en nu ik na lang studeren een baan heb merk ik dat ik weer vooruit durf te kijken.Zelf ben ik een jongen van 23 en pas sinds een aantal jaar omschrijf ik mezelf als ‘androgyn’. Dat wil zeggen dat ik me eigenlijk zowel mannelijk als vrouwelijk voel en nu ook met trots zo durf te uiten! - Dus ik heb lang haar, probeer me leuk te kleden en heb best een zacht en lief karakter. Overigens val ik gewoon op meisjes. Gelukkig respecteert iedereen mij wel zo. Het duurde wel een aantal jaar voordat ik begreep dat ik mij zo voelde en zo kon uiten.Ik merk alleen wel dat ik daardoor niet zo snel een ‘klik

Oke, misschien een beetje een raar onderwerp maar ik ga het proberen uit te leggen.Ik zie op deze community and andere sites on vrienden te vinden waar ik op zit vaak iets gebeuren. Mensen reageren op je bericht en willen in contact komen met je. Na 1 of 2 gesprekken stoppen mensen ineens met praten en tonen ze geen interesse meer. Alsof ze niet echt opzoek zijn naar vriendschap ofzo.Dit gebeurd dus heel vaak bij mij en daar baal ik best wel van. Ik ben namelijk wel opzoek naar echte vriendschap. En dan denk je iemand og meerdere mensen gevonden te hebben die dat ook zijn, blijkt dat helemaal niet zo.Herkennen mensen dit en/of zijn er mensen die hetzelfde mee hebben gemaakt? En voor wie wil, ik ben nog altijd opzoek naar vriendschap met meiden rond mijn leeftijd (ik ben 21). Dus stuur mij gerust een prive bericht of reage

Dat jullie als stichting JoinUs, geholpen/samenwerking moeten worden door de overheid en met verschillende bedrijven/partners. Ze zouden hiervoor wel wat meer subsidie moeten geven of iets dergelijks. Meer investeren. Want dit valt ook gewoon onder de Zorg, we willen de eenzaamheid verminderen en goed welzijn in ons land, ook voor de Jeugd, Jongeren en beginnende Jongvolwassenen. Mensen moeten zich gehoord voelen. De jongere sector is vaak 1 van de laatste dingen op de lijst en word vaak vergeten. We denken alleen maar aan de ouderen, is ook logisch vanwege kwetsbare positie enz, en waarmee er op vrijwilligersorganisaties/websites zich vooral op doelen, terwijl we onze jonge generatie vergeten en er weinig mogelijkheden voor hun zijn.In buurthuizen worden alleen maar dingen georganiseerd voor ouderen. Dagbesteding of iets is ook moeilijk te vinden, en aansluiting te vinden met gelijkstemden. Die kampen ook met eenzaamheid en gebreken aan sociaal contact.Dat is v

Ben je benieuwd naar tips van andere jongeren? Bekijk het filmpje hieronder! Ze vertellen je precies wat geholpen heeft en hoe ze dat hebben aangepakt. Wat heeft jou geholpen om nieuwe mensen te leren kennen?  

Ik heb een zusje van 23 jaar, ze heeft autisme. Ze was altijd een vrolijke meid maar sinds de corona tijd is ze gewoon niet meer wie ze was. Ze is heel onzeker, een minderwaardigheidscomplex, trekt altijd alle aandacht naar zich toe, zowel positief als negatief. Vooral het laatste. Wat ze nou al een lange tijd doet is mijn moeder heel erg claimen. We weten inmiddels de oorzaak waar het allemaal begon. paar jaar geleden begon het ermee dat ze geld leende van haar klasgenoot zodat ze wat kon halen in de kantine in de pauze. en dat deed ze zo'n beetje elke dag. Het erge eraan was dat ze het niet mijn ouders vertelde, en het drong ook niet tot haar door dat ze dat wel terug moest betalen. Mijn ouders zijn toen boos geworden en daar is ze van geschrokken. Ze heeft het geld ook uitendelijk terugbetaald en daarna heeft ze het nooit meer gedaan. een tijdje later kreeg ze haar eerste vriendje. Hij was geen goede jongen, hij stond erom bekend een player te zijn en

Hi iedereen, Aangezien ik van leeftijdgenoten hier vrij veel overeenkomsten in onze verhalen lees, dacht ik bij mezelf om wat dieper op eea van mijn laatste jaren in te gaan en wellicht bij elkaar steun/gelijkenis te vinden? AchtergrondTot mijn 17e was ik altijd heel energiek en wilde ik met iedereen praten en gedag zeggen. Gevolg daarvan was dat ik op zich altijd wel met iemand kon praten, maar eigenlijk (bijna) nooit een echte diepe vriendschap of band met iemand opbouwde. “Populair, maar niet geliefd?’’ Toen ik op de universiteit kwam, was het flink studeren geblazen. De mensen met wie ik wel overweg in de eerste paar maanden, zijn allen met de studie gestopt. Als gevolg: ik eindigde helemaal alleen. Dat was emotioneel gezien de zwaarste periode voor mij. Ik dacht toen bij mezelf dat ik misschien moest proberen om wel een band met mensen proberen op te bouwen. Als gevolg: ik ging (uiteindelijk uit lichte wanhoop) afspreken en conta

Voor sommige reden struggle ik altijd met van alles met inloggen! Ik heb het ook de helen tijd met discord! Telkens als ik iets moet doen (server related yep heb mijn eigen server wie nou niet!!) Heb ik weer struggles. Snap ook niet waarom😂

Wie alleen is keert vaak in zich zelf en daar is het soms niet alleen maar zonneschijn, eenzaamheid kan vaak komen uit het gevoel onbegrepen of onerkend te zijn maar soms ook door een gebrek aan lol. Een lach kan je stemming binnen een ogenblik veranderen. Als mijn poging onze zwarte dagen een beetje op te fleuren begin ik bij deze de humortopic. Alles kan hier gepost worden, filmpjes, memes, liedjes zolang ze maar grappig zijn. Laten we elkaar verhelpen met het beste medicijn, de schaterlach!Ik begin:  

De laatste tijd heb ik steeds minder contact met mensen rond mijn leeftijd, ik ben tijdelijk gestopt met school en ben recent verhuisd. Ik merk dat ik me steeds eenzamer voel, ik ben bijna elke dag de hele dag thuis wat het niet echt beter maakt. Ik denk dat als ik de kans heb om vrienden te kunnen maken dat het me wel makkelijk af gaat omdat ik niet verlegen ben of moeilijk contact leg. Dit is de eerste keer dat ik echt eenzaamheid in mijn leven voel, ik moet soms ook huilen waar ik me ook voor schaam.Wat moet ik doen?

Het is gek om te vertellen en misschien helemaal niet eerlijk om te vertellen…. Maar ik voel me best eenzaam. Niet alleen oudere mensen zijn eenzaam. Jongere mensen kunnen zich ook zo voelen. Ik ben dankbaar voor mijn gezin en daar ben ik super blij mee maar toch mis ik wat in mijn leven. Ik had vroeger op de basisschool een paar vriendinnetjes waar ik dan mee om ging maar niet veel vriendinnetjes omdat ik gepest werd. Ik werd gepest om mijn uiterlijk en om mijn leerachterstand. waardoor ik het nu heel moeilijk vind om nieuwe vriendinnen te maken. Ik ben vind ik zelf een sociaal persoon die met iedereen wel een babbeltje wilt maken. Ben niet overdreven druk. Ik ben best heel rustig en bescheiden.ik sta niet graag op de voorgrond. En misschien is dat mijn probleem ook wel. Ik heb leuk contact met mensen maar echte vriendschappen zit er dan niet in waardoor ik me best wel heel eenzaam voel. En ik mag niet klagen met mijn lieve gezin. Maar jullie begrijpen vast wel als jon

Hi allemaal,Ik ben 27 jaar en heb helaas geen vrienden. Daardoor voel ik mij vaak best eenzaam. Zijn er meerdere mensen die dit herkennen? Ik schaam mij hiervoor.Liefs

hi mensen ik ben nieuw maar ik voel me sins dat ik op de middelbaren zit erg onzeker over me uiterlijk. maar nu is het erger geworden door dat iemand de heltijd deed alsof ze me leuk vond en toen appte haar vriendje me opeens en scholden ze me uit met kanker enzo. hier door ben ik erg onzeker geworden over mezelf. Weet iemand iets om me te helpen of heeft iemand zo iets ook mee gemaakt? pls help me danalvast eernorm bedankt

Ik ga in februari naar mee eerste concert, beyond the black en amaranthe.En voor iemand met autisme is dat erg spannend en een grote stap. Ik vind het erg spannend maar heb er zin in. Ik ga er alleen heen.Heb er iemand tips en advies voor een eerste concert?

  Voordat je dit topic gaat lezen is het belangrijk om te weten dat dit topic gaat over o.a. psychoses en verslaving. Heb je hier ook last van? Denk er dan goed over na of je het wil lezen. Meer informatie over psychoses vind je op Psychosenet en Indigo. Informatie over verslaving vind je op Trimbos.nl. Dag iedereen.  Even mezelf voorstellen. Ik ben Joachim. Een jongeman van 26jaar die in Brugge (België) leeft. Hobby’s/activiteiten die ik

 Puur uit interesse aantal life vragen: Wat is de rede dat je elke dag opstaat? Wat maakt jou leven speciaal? Wat maakt jou leven het zelfde als andere? Wat doe je nu in je (dagelijks) leven? Wat wil je willen doen in het (dagelijks) leven? Wat wil je bereiken in het (langere termijn) leven? Wat ben je leren? (ook non school/werk gerelateerd zijn) hoe zie je, je zelf over 5 jaar? Wat betekend Join us tot nu toe voor jou?

Disclaimer: voordat ik mijn verhaal begin, wil ik benadrukken dat autisme een spectrum is. Dit houdt in dat iedereen met autisme anders is, en dat mijn verhaal ook echt alleen mijn verhaal is. Iedereen is anders, en dat geldt ook gewoon voor mensen met autisme. Op 13 december ’21 hoorde ik dat ik autisme heb. Er waren al wel vermoedens, maar toch voelt het erg gek om nu ineens dit label te dragen. Ook besef ik me dat dit iets is waar ik mee zal moeten leren leven, aangezien je autisme je hele leven met je meedraagt. Voor nu is het voor mij belangrijk om meer duidelijkheid te krijgen: wat houdt autisme in voor MIJ?! Ik vind het spannend om hier mijn verhaal te delen, maar ook fijn :) Wat aan de diagnose vooraf gingSinds mijn 15de heb ik regelmatig contact gehad met de POH-GGZ en/of psychologen. Mijn problemen werden wel wat beter, maar gingen eigenlijk nooit volledig weg. Ik had erg veel last van somberheid, en vooral sociale situa

Hoi allemaal ik ben Joey 17 jaar en ik woon in Rockanje en heb vorig weekend paniekaanval gekregen en heb ook vorig weekend ongeluk gehad en heb de laatste tijd veel van ik wil opgeven 

Moest vandaag even in Utrecht zijn om iets bij een speciaalzaak op te halen. Ze verkochten het niet meer en om mijn reisgeld er nog uit te halen besloot ik een dagje Utrecht te doen. Rond 6 besloot ik te gaan eten in een klein restaurantje. Het was druk vol met allemaal groepjes en koppels. Ik vroeg een tafel voor 1 en de serveerster keek me half aan of ik gestoord was half spottend. Ze probeerde haar expressie te verbergen maar zodra ik mijn ogen liet hangen barste ze een beetje los. Een man leidt me naar een tafel met 2 stoelen. Ik zit aan de tafel bestudeer het menu en bestel wat te drinken. Een andere serveerster komt naar me toe en benaderd mij in het Engels, ze heef een zwaar Duits accent. Ik beantwoord haar in het Duits en we hebben een klein gesprekje over duitse cultuur, literatuur en hoe het hier in Nederland anders is. Even later komt ze terug met een ander drankje voor me en we spreken verder. Ze zegt dat ze een studente is en graag een netwerk met Nederlanders zou wille

Verslaving is een groots probleem in onze maatschappij. Moge het drugs, alcohol, tabak of seks zijn, steeds meer jonge mensen geven hun vrijheid en gezondheid op voor dionysische beloningen. Zijn sommigen onder ons verslaafd (geweest)? Wanneer is iemand verslaafd? Hoe valt dat te behelpen? Laat ik maar beginnen, ik heb op mijn 18de een drankprobleem gehad en ik vrees dat het terug aan het komen is. Weet iemand daar iets van?