Struggles & Feelings

hoi Ange hier,Ik voel mij de laatste tijd (sinds al het corona gedoe en nieuwe studie) steeds wat vaker eenzaam. Alleen heb ik het gevoel dat ik mij niet eenzaam mag of kan voelen, omdat ik een vriend heb. Begrijp me niet verkeerd ik ben heel erg blij in mijn relatie. Alleen merk ik dat mijn vriend en ik tegen polen zijn zo is hij extravert en ik introvert dit botst voor de rest niet, maar het zorgt er wel voor dat hij soms uit gaat met zijn vrienden terwijl ik alleen serie kijk. En dit kan mij een vervelend gevoel geven. Heeft iemand anders hier ook last van? Blij zijn maar toch alleen zijn?xoxo Ange

Hoi iedereen!Ik ben benieuwd voor wie dit allemaal herkenbaar is en hoe jullie er mee om gaan.Ik ben 24, een jaar geleden afgestudeerd en werk nu als onderwijsassistent op een basisschool, zit al ruim 1,5 jaar in een fijne relatie.Als ik om mij heen kijk, zie ik vrienden en familie allemaal verschillende dingen doen: lange en verre reizen maken en steeds meer mensen gaan ook samenwonen.De laatste tijd merk ik dat ik niet echt goed weet wat ik wil. Weet niet zo goed waar ik volgend jaar wil gaan werken. Wil ook gaan reizen, maar weet niet wanneer en hoe lang en daarin zijn er ook bepaalde factoren die mij tegenhouden (lees: vriend voor een lange tijd niet zien). Ook merk ik dat ik mij erg vergelijk met anderen om mij heen en daardoor niet gelukkig ben met wat ik heb. Ik voel bijvoorbeeld een soort druk om ook te gaan samenwonen, maar mijn vriend wil dit nog niet. Ik ben daarom bang dat anderen mij raar aan gaan kijken of er iets van gaan zeggen: “is je relatie dan wel serieus?” of “zit

Zijn er mensen die iets van een fidget hebben of wat helpt tegen dissociatie?

Voordat je dit gaat lezen; hoewel ik weet dat dit een zwaarbeladen topic is en niet de meest positieve, moet ik dit gewoon even kwijt. In grote lijnen dan. De titel zegt het al. Gisteren was één grote nachtmerrie. Laten we het erop houden dat mijn moeder terugval heeft gehad met haar manische depressie. Tweede keer sinds 2017 (6 jaar en 9 maanden sinds gisteren) en dat mijn jongere zus, broer en ik zeer waarschijnlijk PTSD hebben ontwikkeld. Verloor mijn eetlust voor het avondeten dan ook heel snel vanwege gisteren omdat het mij (helaas) sterk deed terugdenken aan 2017, waarna ik ontzettend misselijk werd en was, gevolgd door mijn lichaam dat heel heet werd, ik liep te klappertanden, voelde me erg verdrietig/ontzettend boos, machteloos. Daarnaast ook hoofdpijn, veel huilen, duizeligheid, dan voelde mijn lichaam weer koud/heet. Kortom er ging heel veel door mij heen. Heb weinig slaap gehad (viel pas rond half 2 's nachts in slaap) en werd wakker met een verstopte neus, erg vermoeid en h

Hey allemaal, ik zit op een punt in mijn leven waarbij het op ieder vlak tegen zit. Ik zit voor mijn gevoel gevangen in lichaam en geest, alle oplossingen die ik probeer lijken niet te werken. Iedere week lijkt steeds ondragelijker te worden.Hoe gaan jullie om met dit soort gevoelens?

Hey guys, ik kwam deze video tegen op youtube en dacht wat kan het kwaad om hem te bekijken, dus drukte ik erop.Ik raad hem aan om te kijken als jij ook het gevoel heb dat je iemand of een "’speciaal" iemand in je leven wilt of nodig heb.Je kan de ondertiteling aanzetten.Deze video gaat je helpen, mij deed het in iedergeval wel goed.Are you craving love right now (watch this)They guy in the video is surely speaking facts.

Vanavond knallende ruzie gehad met mijn jongere zus met wie ik (denk) close te zijn. Uiteraard gedurende het eten ook, kreeg bijna geen hap door mijn keel. Natuurlijk ging het wéér over de vergelijking tussen de hoeveelheid werk, geld/studiegeld en de opleiding die ik zo graag wil doen maar waar ik mij door haar toedoen zeer waarschijnlijk echt helemaal scheel aan ga betalen. Maar it's whatever, right? Want ja "zou wel zo eerlijk zijn als (ik) ook haar eigen opleiding zou betalen" Ja toch? Ook alles wat ik heb uitgezocht betreft mijn studie lijkt er niet toe te doen want mijn ouders reageren alsof ze van niks weten terwijl ik hier al maanden mee bezig ben maar communicatie, ho maar.Geweldig hoe mijn zus weer eens vergeet dat ik een chronische belemmering heb, meer als een jaar werkloos ben geweest. Terwijl zij kerngezond ter wereld is gekomen, snel een baan kreeg en stages letterlijk voor haar in de rij stonden. Ja oké ze werkt zich helemaal de tandjes maar het grote verschil tussen ha

Hi ik ben Yaraik ben 16,5. ik zal mijn verhaal een beetje vertellen.ik heb nooit echt vrienden gehad en ik vind het heel erg moeilijk om die te maken.Ik ga niet meer volledig naar school. En op school vind ik geen aansluiting.Ik vind het heel spannend maar dit is toch een beetje de manier waarop ik het wil proberenik heb vanaf mijn 12de tot 15,5de in een relatie gezeten met een 23 jaar oude man. Ik sloot me af van de rest van de wereld en hij was mijn enige vriend. Daarom weet ik ook niet echt hoe het is om gewoon vrienden te zijn.Sinds dat dat uit is krijg ik EMDR, en intensieve therapie. Ik struggle al met een depressie sinds mn 13de. Ik voel me erg eenzaam. Ik mis vrienden. Ookal heb ik die nooit echt gehad. Daarom heb ik vanavond deze site gejoined. Dus als iemand zich ook alleen voelt/vrienden zoekt. Please privé bericht me (als dat een optie is ik ben nieuw op deze site.) ik kom uit zuid Holland maar ergens anders maakt me ook niet uit.ik speel best veel videogames. Dus online vr

 Ik zou graag meer contacten willen om de eenzaamheid wat dragelijker te maken, met name in het weekend. Ik merk dat iedereen uit mijn contactenkring offline beschikbaar is, net wanneer ik dus  (weekend algemeen praatje wil. 

ik ben zo trots en tevreden met mezelfik vind videos maken zo geweldig en het is leukhet editen, het filmen de drafts vooral het process is leukzelfs het postenik weet dat bijna niemand mijn videos kijkt of liked maar ik ben zo trots op mezelf voor te doen wat ik graag doe ookal krijg ik er geen aandacht voor en ik wil dat iedereen zich zo eens kan voelen   

Hey allemaal!Ik ben Zinnia. Ik ben 22 jaar en woon vlak bij Zutphen met mijn kat Max.Kleuren, lezen, schrijven en dingen onderzoeken (zoals planten en psychologie) zijn mijn grootste hobbies.Door mijn chronische vermoeidheid is het soms lastig om de deur uit te gaan, en is mijn sociale energie soms laag. Als ik wel het huis uit ga zijn planten winkels en kringlopen mijn favoriete plekken. Een klein stukje wandelen in de buurt vind ik ook erg leuk.Ik heb een best verleden achter de rug waardoor ik trauma triggers heb (bijvoorbeeld de kleur rood) Waar ik niet goed tegen kan, en herbelevingen van kan krijgen. Ik ben best een extravert persoon. Het lijkt het me erg leuk om iemand te hebben waarmee ik kan appen of video bellen, en soms mee af kan spreken als je dichtbij genoeg woont. Als dat je wat lijkt hoor ik graag van je, hier of op discord :).Veel liefs,Zinnia

Ik ga dit liever in het Engels doen, want ik uit mijzelf beter erin. Als iemand wilt reageren, mag dat Nederlands, dat is geen probleem! I feel so different from other people sometimes. I’ve been trying to socialise more, but I still don't feel a connection with people. I also feel like I get genuinely really tired mentally from people, after which I have to be completely alone to be able to recover and feel better. A couple times now, I’ve been around people who I hear are introverts, but I do feel like not on the same level of introvertedness as me. I am currently in a relationship and we’ve been together for 1 month. Am I the only one that has a limit on cuddling and physical affection in a relationship? I can stand it for one day, after which I feel no desire to be physically touched in any way, from kissing or holding hands or anything really. I feel like people have this urge to show their love and affection to you through physical affection, even though there is plenty of other

De laatste tijd merk ik echt dat ik mezelf aan het irriteren ben... Aan mezelf. Waarom, omdat er iemand is die constant, echt constant aandacht wil en de dag met mij wil spenderen wanneer hij geen werk heeft.Nu vind ik het helemaal niet erg om tijd met mensen te spenderen, maar dit is niet bepaald gezond?Wanneer ik zeg dat ik tijd voor mezelf wil wordt deze persoon verdrietig/boos (persoon in kwestie is zwaar depressief) en ik weet niet zo goed hoe hier mee om te gaan. Ik zeg meestal ja is goed maar ondertussen cijfer ik mijzelf zo goed als volledig weg en gaat dit tegen mijzelf in. Het is gewoon niet leuk meer en ik merk ook dat, door dit te doen, ik beetje bij beetje verder verwijderd raak van mezelf.

Iedereen kent die klusjes waar je geen zin in hebt: je was opvouwen, die ene factuur betalen of eindelijk je pasfoto laten maken. Wat stel jij al weken (of maanden) uit? En hoeveel reminders heb je nodig voor je er écht iets aan doet? Persoonlijk ben ik al weken het opruimen van mijn kamer aan het uitstellen en echt al maanden het uitzoeken van mijn kast. Echt een luxe probleem maar ik heb echt te veel kleren, ik heb zelfs het punt bereikt dat ik elke week gewoon dezelfde paar dingen aan doe en ik heb geen idee meer wat er verder allemaal in die kast ligt  🫠  

Lieve mensen , Iets wat ik graag wil delen; Your feelings do not dictate the reality. Mijn zusje gaf laatst aan dat ze zich eenzaam voelde. Dit wekte iets in mij op en liet mij herinneren aan joinus. Waarom? Omdat ik hier vorig jaar terechtkwam omdat ik mij ook wat eenzaam voelde. In de afgelopen paar maanden is er echter heel wat veranderd, niet per se in gebeurtenissen, maar juist in mentaliteit. Ik ben een gemiddelde jonge dame, ik werk, ik studeer, heb familie en een heleboel stress en ideeën over van alles en nog wat. In mijn wereld was ik continu omringd door mensen en toch voelde ik mij eenzaam. Best apart, gezien de realiteit was dat ik dat absoluut niet was. Maar waar lag dit aan? Mijn conclusie? Mijn omgeving en mijn manier van denken lieten niet toe dat ik kon genieten van wie ik om mij heen had en wat er om mij heen gebeurde. Als jongere van tegenwoordig gaat er geen week voorbij waarbij ik mensen hoor zeggen dat jongeren van tegenwoordig het moeilijk hebben en mentaal veel

Hallo, ik ben Pascal 27jaar oud ik heb 2 kinderen en zit nu helaas midden in een scheiding met mijn vrouw.hierdoor ben ik op dit moment erg somber en voel ik me erg eenzaam. Ik ben daarom op zoek naar andere die het gezellig vinden om wat leuks te gaan doen, lekker afleiding en misschien wel een vriendschap aan overhouden.ik woon in Budel-Schoot ( 30min van Eindhoven)Mijn interesses/hobby’s zijn:gamenwellnessairsofteen filmpje pakkenkoken maar ik vind het ook gezellig om bijvoorbeeld eerst ergens wat te gaan drinken om elkaar beter te leren kennen. Je mag mij ook toevoegen op discord:Pascal0307 groetjes Pascal

Hoi allemaal, Als mensen richten we ons vaak op wat misgaat, maar laten we vandaag eens stilstaan bij de dingen waar je blij van wordt. Laten we ons richten op de dingen waar je positieve energie uit haalt, waar je dankbaar voor bent. Ikzelf ben dankbaar voor de mogelijkheid die ik heb om andere mensen te helpen. Zelf ben ik vorig jaar begonnen aan de studie Social Work en werk ik als bijbaan in de thuiszorg. Hier heb ik het ontzettend naar mijn zin. Dagelijks kan ik een luisterend oor bieden en mensen ondersteunen zodat hun leven net iets makkelijker wordt. Daar haal ik mijn positieve energie uit. Waar halen jullie positieve energie vandaan? Ik ben erg benieuwd naar jullie reacties, deel en inspireer elkaar!

Misschien een wat gekke stelling, maar here goes. Ik heb in z'n algemeenheid best een leuk sociaal leven. Ik sport veel, spreek regelmatig met vrienden af, ik ben oppervlakkig gezien niet ‘eenzaam’ en ik denk ook dat er heel weinig mensen in m'n sociale cirkel zijn die mij zo zouden omschrijven. Ik heb voor zover ik weet geen stoornissen, ben mentaal stabiel, best wel outgoing, etc.Toch voel ik me regelmatig ‘eenzaam’, omdat veel dagelijks contact toch blijft hangen in een bepaalde oppervlakkigheid. En wat ik ergens mis is die ene partner in crime waarmee je wat meer diepgang en begrip hebt, en ook over wat diepere gedachtes kunt praten dan over sport, biertjes enzovoorts.Zijn er mensen die dat herkennen? M'n privéberichten staan open :)

Mijn naam is Laura ben 22 jaar en zoek contacten omgeving ravels,weelde poppel…Gewoon iemand om mee te chatten. Heb zelf moeite met het sociale en kan wat moeillijker loskomen. Maar zal vast niet de enige zijn.Mijn interresses liggen vooral bij honden en paarden. Maar kan mij ook heel de dag door verdiepen in films en seriesStuur gerust een berichtje als je wil chatten

Vandaag had ik een kerstdiner & kerstborrel op werk. Het OV was een en al drama, werkelijk waar. Denk je een beetje bijtijds weg te gaan van huis, rijdt de eerste bus van de twee bussen die je moet pakken (doe er langer dan een uur over om naar werk te komen, tegenwoordig moet ik al om 05:00 uur 's ochtends op in verband met de aangepaste busdienstregeling om een beetje rustig wakker te kunnen worden, té zot voor woorden. 'S ochtends relaxt lopen van bushalte A naar B is chill maar heb bijna géén overstaptijd op de terugweg meer) voor je neus weg terwijl je net letterlijk komt aanlopen tegen de wind in, met je goede gedrag, mooie kleding…Zag nog twee passagiers staan die mij hebben gezien, zag ze namelijk kijken, maar schijnbaar waren ze té veel én met zichzelf bezig én te beroerd om tegen de chauffeur te zeggen "goh kunt u misschien nog een paar tellen wachten, komt nog iemand aangelopen." en een sprintje trekken naar de bus die op het punt staat te vertrekken kan en durf ik nog n

Voor mij is het vaak tijdens het gamen als er iets compleet mis gaat in een quest wat heel gemakkelijk voorkomen had kunnen worden. Lekker ouwehoere met me vrienden. Of als mijn hond weer rare acties uithaalt.  Maar nu ben ik ook wel benieuwd wat brengt jou een lach op je gezicht?

 Zou je iemand vermoorden als je er 1 biljoen euro voor zou krijgen?