Struggles & Feelings

Hi allemaal,Ik ben 27 jaar en heb helaas geen vrienden. Daardoor voel ik mij vaak best eenzaam. Zijn er meerdere mensen die dit herkennen? Ik schaam mij hiervoor.Liefs

hi mensen ik ben nieuw maar ik voel me sins dat ik op de middelbaren zit erg onzeker over me uiterlijk. maar nu is het erger geworden door dat iemand de heltijd deed alsof ze me leuk vond en toen appte haar vriendje me opeens en scholden ze me uit met kanker enzo. hier door ben ik erg onzeker geworden over mezelf. Weet iemand iets om me te helpen of heeft iemand zo iets ook mee gemaakt? pls help me danalvast eernorm bedankt

Ik ga in februari naar mee eerste concert, beyond the black en amaranthe.En voor iemand met autisme is dat erg spannend en een grote stap. Ik vind het erg spannend maar heb er zin in. Ik ga er alleen heen.Heb er iemand tips en advies voor een eerste concert?

  Voordat je dit topic gaat lezen is het belangrijk om te weten dat dit topic gaat over o.a. psychoses en verslaving. Heb je hier ook last van? Denk er dan goed over na of je het wil lezen. Meer informatie over psychoses vind je op Psychosenet en Indigo. Informatie over verslaving vind je op Trimbos.nl. Dag iedereen.  Even mezelf voorstellen. Ik ben Joachim. Een jongeman van 26jaar die in Brugge (België) leeft. Hobby’s/activiteiten die ik

 Puur uit interesse aantal life vragen: Wat is de rede dat je elke dag opstaat? Wat maakt jou leven speciaal? Wat maakt jou leven het zelfde als andere? Wat doe je nu in je (dagelijks) leven? Wat wil je willen doen in het (dagelijks) leven? Wat wil je bereiken in het (langere termijn) leven? Wat ben je leren? (ook non school/werk gerelateerd zijn) hoe zie je, je zelf over 5 jaar? Wat betekend Join us tot nu toe voor jou?

Disclaimer: voordat ik mijn verhaal begin, wil ik benadrukken dat autisme een spectrum is. Dit houdt in dat iedereen met autisme anders is, en dat mijn verhaal ook echt alleen mijn verhaal is. Iedereen is anders, en dat geldt ook gewoon voor mensen met autisme. Op 13 december ’21 hoorde ik dat ik autisme heb. Er waren al wel vermoedens, maar toch voelt het erg gek om nu ineens dit label te dragen. Ook besef ik me dat dit iets is waar ik mee zal moeten leren leven, aangezien je autisme je hele leven met je meedraagt. Voor nu is het voor mij belangrijk om meer duidelijkheid te krijgen: wat houdt autisme in voor MIJ?! Ik vind het spannend om hier mijn verhaal te delen, maar ook fijn :) Wat aan de diagnose vooraf gingSinds mijn 15de heb ik regelmatig contact gehad met de POH-GGZ en/of psychologen. Mijn problemen werden wel wat beter, maar gingen eigenlijk nooit volledig weg. Ik had erg veel last van somberheid, en vooral sociale situa

Hoi allemaal ik ben Joey 17 jaar en ik woon in Rockanje en heb vorig weekend paniekaanval gekregen en heb ook vorig weekend ongeluk gehad en heb de laatste tijd veel van ik wil opgeven 

Moest vandaag even in Utrecht zijn om iets bij een speciaalzaak op te halen. Ze verkochten het niet meer en om mijn reisgeld er nog uit te halen besloot ik een dagje Utrecht te doen. Rond 6 besloot ik te gaan eten in een klein restaurantje. Het was druk vol met allemaal groepjes en koppels. Ik vroeg een tafel voor 1 en de serveerster keek me half aan of ik gestoord was half spottend. Ze probeerde haar expressie te verbergen maar zodra ik mijn ogen liet hangen barste ze een beetje los. Een man leidt me naar een tafel met 2 stoelen. Ik zit aan de tafel bestudeer het menu en bestel wat te drinken. Een andere serveerster komt naar me toe en benaderd mij in het Engels, ze heef een zwaar Duits accent. Ik beantwoord haar in het Duits en we hebben een klein gesprekje over duitse cultuur, literatuur en hoe het hier in Nederland anders is. Even later komt ze terug met een ander drankje voor me en we spreken verder. Ze zegt dat ze een studente is en graag een netwerk met Nederlanders zou wille

Verslaving is een groots probleem in onze maatschappij. Moge het drugs, alcohol, tabak of seks zijn, steeds meer jonge mensen geven hun vrijheid en gezondheid op voor dionysische beloningen. Zijn sommigen onder ons verslaafd (geweest)? Wanneer is iemand verslaafd? Hoe valt dat te behelpen? Laat ik maar beginnen, ik heb op mijn 18de een drankprobleem gehad en ik vrees dat het terug aan het komen is. Weet iemand daar iets van? 

Heee ik wil even iets delen, Iedere dag is bij mij thuis mijn broer een onderwerp van gesprek. Hij werkt namelijk deze meivakantie ontzettend veel, twee baantjes zelfs. Dit wordt aan alle kanten toegejuicht en hij schept er trots over op. Opmerkingen als “hoeveel heb je inmiddels al verdiend?” en “Straks ga je twee portemonnees nodig hebben voor al het geld” komen vaak voorbij. En voor hem is zijn wereld ook alleen maar geld verdienen. Hij maakt opmerkingen naar mij als “jij hebt echt niets te doen in je leven” en “je verveelt je zeker de hele dag”  Deels is dat laatste ook waar. Ik heb (buiten dat ik soms oppas) geen baantje en doe niet super vaak dingen met vrienden deze vakantie. Vooral angst speelt daarin een grote rol. Ik ben doodsbang voor nieuwe (werk)omgevingen en daarom ga ik dit snel uit de weg. Ik probeer om in stapjes verder te komen, maar als ik me dan vergelijk met mijn broer die zo zelfverzekerd is en zo aan baantjes komt, voel ik me onzeker en kl

Goedendag ieder,Ik vind menselijk gedrag heel interessant en lees hier dus graag over.Ik kwam uiteindelijk op een webpagina met de titel: "Scientific Blackpill" terwijl ik aan het zoeken was naar partnerkeuze in mensen. Volgens de onderzoeken die daar vermeld waren heb ik vanwege mijn uiterlijk nooit kans op sociaal/romantisch succes. Voorbeelden worden gegeven over gezichtsstructuur, lengte en stemgeluid en hoe mensen erop reageren.Ik las over het "heiligenkranseffect" het keer op keer bewezen begrip dat mensen aantrekkelijke mensen intelligenter, aardiger en betrouwbaarder achten dan lelijken en lelijken instinctueel slecht behandelen ongeacht hoe goed ze het persoon kennen. Dit effect gebeurd zelfs met ouders met HUN BLOEDEIGEN KINDEREN. Dit klikte voor mij, ik ben heel mijn leven zonder reden slecht behandeld en onderschat, of dit nou gaat over de arbeidsmarkt, familierelaties, ontmoetingen of romantiek. Het feit is nou eenmaal dat de mens meer discri

Ik hoor elke herfst en winter weer over seizoensdepressies, dat het kale, kille en kwalijk weer vaak mensen ongelukkiger maakt. Ik heb me hier nooit in kunnen leven, het geluid van suisende wind en tikkende van regen vind ik heerlijk, lekker dikke truien dragen, heerlijke groentes eten, lekker rustig in de straten en cafés. Nee die afgrijselijke lentes en zomers kan ik niet uitstaan, het plagende geluid van lachende kliekjes en euforische muziek, alle naakte kleding in velle kleuren, gebrek aan eetlust vervangen door enorme dorst en frequente toiletbezoeken, de volle terassen en winkelstraten. Het ergst is die onuitstabare hitte die soms de lichtste arbeid tot zwaarste last maakt. De warme maanden herinneren me als geen ander aan mijn grauwheid, mijn overvloed aan vrije tijd en vooral mijn sociale inferioriteit. Ik kom deze maanden jaarlijks moeilijk door. Is er iemand die dit herkent of weet hoe ik hiermee kampen kan?

Wat leuk dat ik hier iets kan achterlaten. Ik ben op zoek naar mezelf. Uhm... dit klinkt een beetje vreemd en dat is het ook. Ik merk heel erg in contact met anderen dat ik altijd aan het afwegen ben in hoeverre het contact met een ander aansluit op wie ik ben. Er komen dingen in terug als eigen ervaringsachtergrond, uitdagingen zoeken, gelijkwaardigheid in contact, soortgelijke interesses. Ik merk dat ik die lat naar anderen toe heel erg hoog maak. Dat ze in mijn straatje zouden moeten passen. Misschien herkennen jullie jezelf wel met hetgeen ik hierboven heb geschreven. Dat het alsmaar niet lukt om het contact met anderen aan te gaan, wat niet zo is! Dat doe ik wel. Ik vind het altijd fijn om openhartig een luchtig gesprek met anderen hierover te voeren. Ik heb mijn eigen rugzakje. Sinds 2 jaar weet ik dat ik op het Autisme Spectrum zit. Ik sta open voor uitdagingen. Ook in het contact. Ik weet van mezelf dat ik geen makkelijke jongen ben. Ik kom wel graag in

Hoi allemaal!Mijn naam is Michael. Ik ben 27 jaar oud. En ik ben woonachtig in Rotterdam. Ik weet zelf sinds begin 2020 dat ik op het Autisme Spectrum zit. Ik heb een label genaamd Autisme Spectrum Stoornis (ASS). Ik merk heel erg dat ik de behoefte heb om te groeien als persoon. Dat ik wil werken aan mijn eigen onzekerheid. Hoe tof zou het zijn om juist vanuit die kern van onzekerheid die in het verleden is ontstaan, te werken met elkaar. Binnen een groepje van mensen die zelf te maken hebben met een negatiever zelfbeeld, onzekerheid problematiek, ontstaan in het verleden. Dat we samen een mogelijk groepje kunnen vormen. En bijvoorbeeld via online beeldbellen elkaar kunnen leren kennen. En elkaar kunnen helpen groeien. Ik geloof heel erg in de werking van het delen van eigen ervaringen in kwetsbaarheden. Wie willen met mij die uitdaging aangaan. Jullie kunnen mij een privébericht sturen. En eigen ideeën worden ook zeker op prijs gesteld. Je kunt o

Hi allemaal,Ik voel me ontzettend eenzaam en alleen wat betreft het verlies van een dierbare. Graag zou ik hier met iemand over kletsen Liefs,

Hoi allemaal, Gisterenavond is het dan echt uitgegaan met mijn vriend. Vorige maand had hij dat ook al gedaan, maar wilde hij het weer proberen. Ik ga nu dus voor de tweede keer door deze pijn heen. De eerste keer voelde ik het wel aan, maar deze keer echt niet. Ik voel me zo naar. De meeste mensen met wie ik om ging ken ik via hem en sprak ik dus ook niet zonder hem erbij. Er vallen nu dus ook heel wat mensen weg waar ik misschien afleiding zou kunnen krijgen.Ik ben even helemaal in de war. Mocht hier iets aan te doen zijn, wat dan? Dit is toch echt iets wat je heel lang moet uitzitten? Ik heb niet het gevoel dat ik ooit verder kan gaan en hij minder belangrijk voor me wordt dan hij nu is.

hoi Ange hier,Ik voel mij de laatste tijd (sinds al het corona gedoe en nieuwe studie) steeds wat vaker eenzaam. Alleen heb ik het gevoel dat ik mij niet eenzaam mag of kan voelen, omdat ik een vriend heb. Begrijp me niet verkeerd ik ben heel erg blij in mijn relatie. Alleen merk ik dat mijn vriend en ik tegen polen zijn zo is hij extravert en ik introvert dit botst voor de rest niet, maar het zorgt er wel voor dat hij soms uit gaat met zijn vrienden terwijl ik alleen serie kijk. En dit kan mij een vervelend gevoel geven. Heeft iemand anders hier ook last van? Blij zijn maar toch alleen zijn?xoxo Ange

hey hey laaste tijd voel ik me echt super eenzaam ik heb 2 vriendinnen maar die hebben natuurlijk hun eigen leven en ik heb me vriend ( wonen samen ) toch merk ik dat ik niet echt meer die vrolijke persoon ben door dat ik me zo voel , dingen alleen doen durf ik dan weer niet waarom niet geen idee 🤷🏼‍♀️ En om alles met je vriend te doen is ook niet echt leuk , ook hij heeft zn eigen dingen die die zeker moet blijven doen , maar als hij dan een keer weg gaat zit ik dus weer alleen en dan begint de gedachten weer waarom zit ik hier alleens en kan ik geen leuke vrienden krijgen , ach jhaa dat wilde ik even kwijt 🙈 groetjes Ilona 

Voordat je dit topic gaat lezen is het belangrijk om het volgende te weten. Dit topic gaat over o.a. psychoses. Heb je hier ook last van? Denk er dan goed over na of je het wil lezen. Meer informatie over bijvoorbeeld psychoses vind je op Psychosenet en Indigo. Ik heb al 3 jaar een beste vriend waar ik 2 jaar verliefd op was ik wilde geen relatie omdat hij teveel red flags had maar hij gaf me de liefde en aandacht waarnaar ik verlangde. Ik heb 3 psychoses gehad in het afgelopen jaar en elke keer nam hij afstand, liet hij mij in de steek en gaf aan dat hij geen interesse meer in mij had dat hij mij niet wilde zien en dat hij mij raar en eng vond. Wat ik vreemd vond omdat toen we elkaar ontm

Zijn er hier meer mensen die graag alleen zijn? Ik heb juist dat als ik in een groep ben dat ik mij eenzaam voel. Ik heb wel genoeg vrienden, maar in de avond afspreken vind ik niet fijn. Zijn er meer mensen die dit ook zo ervaren? Het is trouwens niet dat ik mega introvert ben, want werk in de zorg en hou van kletsen. 

Hi mensen,Ik ben nieuw hier en wilde graag over mijn gevoel praten. Ik ben erg onzeker over mijn lichaam en doe erg mijn best om af te vallen, maar het lukt niet echt. Hierdoor ben ik erg onzeker. Ik wil trots zijn op mijn lichaam en mezelf. Door het verleden ben ik vertrouwen in de mens kwijt geraakt en ik wil dit heel graag weer oppakken zodat ik mensen gewoon eens kan vertrouwen. Ik wilde dit even delen.Thanks :)

hii! fijn dat je mijn topic leest. we zijn hier allemaal wel omdat we ons eenzaam voelen en graag nieuwe mensen willen ontmoeten. ik kon dit nooit ergens kwijt en omdat ik denk dat velen dit ook zo meemaken, dump ik hier wat dingen waar ik mee struggle omdat ik mij eenzaam voel. feel free om te posten waar jij mee struggelt! - als ik wakker word op een schooldag maak ik me klaar om naar school te gaan en vervolgens weer naar bed te gaan. dit herhaalt zich tot het weekend en dan doe ik de hele dag niets buitenhuis.- na school en in de weekenden wil ik er graag op uit maar ik durf niet alleen op pad en heb niemand om te appen of ze zin hebben om ergens heen te gaan. - ik heb geen vrienden buiten school en zelfs op school beschouw ik niemand als een vriend.- het voelt alsof ik niet het optimale uit mijn leven haal omdat ik niets leuks kan doen zoals een weekendje naar parijs met wat vrienden of zelfs even naar de bioscoop met een vriendi

Hoi iedereen,Het is vrijdag, dat betekent: weekend! Eigenlijk breng ik al mijn weekenden alleen door. Meestal kan ik het wel handelen maar vandaag maakte het mij onrustig, toen heb ik mij maar op mijn diamond painting gestort.(een creatieve hobby). Daar word ik rustig van.Maar daar gaat het nu niet om. Al een poos denk ik: ik moet echt  iets gaan doen aan mijn eenzaamheid. Ik moet de mensen opzoeken en ik moet meer contact maken. Ik heb al gedacht aan vrijwilligerswerk. Dat plan is er dus wel in mijn hoofd alleen uitvoeren is een totaal ander ding. Het is uit mijn comfortzone en dan schrikt het mij een beetje af waardoor ik het toch niet doe.                                    Herkent iemand dit? Ik zeg wel dat ik het ga doen maar ik doe het niet.  Eindstand blijf ik weer in mijn veilige cocon. Daardoor verandert er niets waardoor ik in mijn vicieuze cirkel blijf. Niets verandert als ik(of jij) niks verandert. Want als je blijft doorgaan met wat je altijd deed,