Struggles & Feelings

Heee ik wil even iets delen, Iedere dag is bij mij thuis mijn broer een onderwerp van gesprek. Hij werkt namelijk deze meivakantie ontzettend veel, twee baantjes zelfs. Dit wordt aan alle kanten toegejuicht en hij schept er trots over op. Opmerkingen als “hoeveel heb je inmiddels al verdiend?” en “Straks ga je twee portemonnees nodig hebben voor al het geld” komen vaak voorbij. En voor hem is zijn wereld ook alleen maar geld verdienen. Hij maakt opmerkingen naar mij als “jij hebt echt niets te doen in je leven” en “je verveelt je zeker de hele dag”  Deels is dat laatste ook waar. Ik heb (buiten dat ik soms oppas) geen baantje en doe niet super vaak dingen met vrienden deze vakantie. Vooral angst speelt daarin een grote rol. Ik ben doodsbang voor nieuwe (werk)omgevingen en daarom ga ik dit snel uit de weg. Ik probeer om in stapjes verder te komen, maar als ik me dan vergelijk met mijn broer die zo zelfverzekerd is en zo aan baantjes komt, voel ik me onzeker en kl

Goedendag ieder,Ik vind menselijk gedrag heel interessant en lees hier dus graag over.Ik kwam uiteindelijk op een webpagina met de titel: "Scientific Blackpill" terwijl ik aan het zoeken was naar partnerkeuze in mensen. Volgens de onderzoeken die daar vermeld waren heb ik vanwege mijn uiterlijk nooit kans op sociaal/romantisch succes. Voorbeelden worden gegeven over gezichtsstructuur, lengte en stemgeluid en hoe mensen erop reageren.Ik las over het "heiligenkranseffect" het keer op keer bewezen begrip dat mensen aantrekkelijke mensen intelligenter, aardiger en betrouwbaarder achten dan lelijken en lelijken instinctueel slecht behandelen ongeacht hoe goed ze het persoon kennen. Dit effect gebeurd zelfs met ouders met HUN BLOEDEIGEN KINDEREN. Dit klikte voor mij, ik ben heel mijn leven zonder reden slecht behandeld en onderschat, of dit nou gaat over de arbeidsmarkt, familierelaties, ontmoetingen of romantiek. Het feit is nou eenmaal dat de mens meer discri

Ik hoor elke herfst en winter weer over seizoensdepressies, dat het kale, kille en kwalijk weer vaak mensen ongelukkiger maakt. Ik heb me hier nooit in kunnen leven, het geluid van suisende wind en tikkende van regen vind ik heerlijk, lekker dikke truien dragen, heerlijke groentes eten, lekker rustig in de straten en cafés. Nee die afgrijselijke lentes en zomers kan ik niet uitstaan, het plagende geluid van lachende kliekjes en euforische muziek, alle naakte kleding in velle kleuren, gebrek aan eetlust vervangen door enorme dorst en frequente toiletbezoeken, de volle terassen en winkelstraten. Het ergst is die onuitstabare hitte die soms de lichtste arbeid tot zwaarste last maakt. De warme maanden herinneren me als geen ander aan mijn grauwheid, mijn overvloed aan vrije tijd en vooral mijn sociale inferioriteit. Ik kom deze maanden jaarlijks moeilijk door. Is er iemand die dit herkent of weet hoe ik hiermee kampen kan?

Wat leuk dat ik hier iets kan achterlaten. Ik ben op zoek naar mezelf. Uhm... dit klinkt een beetje vreemd en dat is het ook. Ik merk heel erg in contact met anderen dat ik altijd aan het afwegen ben in hoeverre het contact met een ander aansluit op wie ik ben. Er komen dingen in terug als eigen ervaringsachtergrond, uitdagingen zoeken, gelijkwaardigheid in contact, soortgelijke interesses. Ik merk dat ik die lat naar anderen toe heel erg hoog maak. Dat ze in mijn straatje zouden moeten passen. Misschien herkennen jullie jezelf wel met hetgeen ik hierboven heb geschreven. Dat het alsmaar niet lukt om het contact met anderen aan te gaan, wat niet zo is! Dat doe ik wel. Ik vind het altijd fijn om openhartig een luchtig gesprek met anderen hierover te voeren. Ik heb mijn eigen rugzakje. Sinds 2 jaar weet ik dat ik op het Autisme Spectrum zit. Ik sta open voor uitdagingen. Ook in het contact. Ik weet van mezelf dat ik geen makkelijke jongen ben. Ik kom wel graag in

Hoi allemaal!Mijn naam is Michael. Ik ben 27 jaar oud. En ik ben woonachtig in Rotterdam. Ik weet zelf sinds begin 2020 dat ik op het Autisme Spectrum zit. Ik heb een label genaamd Autisme Spectrum Stoornis (ASS). Ik merk heel erg dat ik de behoefte heb om te groeien als persoon. Dat ik wil werken aan mijn eigen onzekerheid. Hoe tof zou het zijn om juist vanuit die kern van onzekerheid die in het verleden is ontstaan, te werken met elkaar. Binnen een groepje van mensen die zelf te maken hebben met een negatiever zelfbeeld, onzekerheid problematiek, ontstaan in het verleden. Dat we samen een mogelijk groepje kunnen vormen. En bijvoorbeeld via online beeldbellen elkaar kunnen leren kennen. En elkaar kunnen helpen groeien. Ik geloof heel erg in de werking van het delen van eigen ervaringen in kwetsbaarheden. Wie willen met mij die uitdaging aangaan. Jullie kunnen mij een privébericht sturen. En eigen ideeën worden ook zeker op prijs gesteld. Je kunt o

Hi allemaal,Ik voel me ontzettend eenzaam en alleen wat betreft het verlies van een dierbare. Graag zou ik hier met iemand over kletsen Liefs,

Hoi allemaal, Gisterenavond is het dan echt uitgegaan met mijn vriend. Vorige maand had hij dat ook al gedaan, maar wilde hij het weer proberen. Ik ga nu dus voor de tweede keer door deze pijn heen. De eerste keer voelde ik het wel aan, maar deze keer echt niet. Ik voel me zo naar. De meeste mensen met wie ik om ging ken ik via hem en sprak ik dus ook niet zonder hem erbij. Er vallen nu dus ook heel wat mensen weg waar ik misschien afleiding zou kunnen krijgen.Ik ben even helemaal in de war. Mocht hier iets aan te doen zijn, wat dan? Dit is toch echt iets wat je heel lang moet uitzitten? Ik heb niet het gevoel dat ik ooit verder kan gaan en hij minder belangrijk voor me wordt dan hij nu is.

hoi Ange hier,Ik voel mij de laatste tijd (sinds al het corona gedoe en nieuwe studie) steeds wat vaker eenzaam. Alleen heb ik het gevoel dat ik mij niet eenzaam mag of kan voelen, omdat ik een vriend heb. Begrijp me niet verkeerd ik ben heel erg blij in mijn relatie. Alleen merk ik dat mijn vriend en ik tegen polen zijn zo is hij extravert en ik introvert dit botst voor de rest niet, maar het zorgt er wel voor dat hij soms uit gaat met zijn vrienden terwijl ik alleen serie kijk. En dit kan mij een vervelend gevoel geven. Heeft iemand anders hier ook last van? Blij zijn maar toch alleen zijn?xoxo Ange

hey hey laaste tijd voel ik me echt super eenzaam ik heb 2 vriendinnen maar die hebben natuurlijk hun eigen leven en ik heb me vriend ( wonen samen ) toch merk ik dat ik niet echt meer die vrolijke persoon ben door dat ik me zo voel , dingen alleen doen durf ik dan weer niet waarom niet geen idee 🤷🏼‍♀️ En om alles met je vriend te doen is ook niet echt leuk , ook hij heeft zn eigen dingen die die zeker moet blijven doen , maar als hij dan een keer weg gaat zit ik dus weer alleen en dan begint de gedachten weer waarom zit ik hier alleens en kan ik geen leuke vrienden krijgen , ach jhaa dat wilde ik even kwijt 🙈 groetjes Ilona 

Voordat je dit topic gaat lezen is het belangrijk om het volgende te weten. Dit topic gaat over o.a. psychoses. Heb je hier ook last van? Denk er dan goed over na of je het wil lezen. Meer informatie over bijvoorbeeld psychoses vind je op Psychosenet en Indigo. Ik heb al 3 jaar een beste vriend waar ik 2 jaar verliefd op was ik wilde geen relatie omdat hij teveel red flags had maar hij gaf me de liefde en aandacht waarnaar ik verlangde. Ik heb 3 psychoses gehad in het afgelopen jaar en elke keer nam hij afstand, liet hij mij in de steek en gaf aan dat hij geen interesse meer in mij had dat hij mij niet wilde zien en dat hij mij raar en eng vond. Wat ik vreemd vond omdat toen we elkaar ontm

Zijn er hier meer mensen die graag alleen zijn? Ik heb juist dat als ik in een groep ben dat ik mij eenzaam voel. Ik heb wel genoeg vrienden, maar in de avond afspreken vind ik niet fijn. Zijn er meer mensen die dit ook zo ervaren? Het is trouwens niet dat ik mega introvert ben, want werk in de zorg en hou van kletsen. 

Hi mensen,Ik ben nieuw hier en wilde graag over mijn gevoel praten. Ik ben erg onzeker over mijn lichaam en doe erg mijn best om af te vallen, maar het lukt niet echt. Hierdoor ben ik erg onzeker. Ik wil trots zijn op mijn lichaam en mezelf. Door het verleden ben ik vertrouwen in de mens kwijt geraakt en ik wil dit heel graag weer oppakken zodat ik mensen gewoon eens kan vertrouwen. Ik wilde dit even delen.Thanks :)

hii! fijn dat je mijn topic leest. we zijn hier allemaal wel omdat we ons eenzaam voelen en graag nieuwe mensen willen ontmoeten. ik kon dit nooit ergens kwijt en omdat ik denk dat velen dit ook zo meemaken, dump ik hier wat dingen waar ik mee struggle omdat ik mij eenzaam voel. feel free om te posten waar jij mee struggelt! - als ik wakker word op een schooldag maak ik me klaar om naar school te gaan en vervolgens weer naar bed te gaan. dit herhaalt zich tot het weekend en dan doe ik de hele dag niets buitenhuis.- na school en in de weekenden wil ik er graag op uit maar ik durf niet alleen op pad en heb niemand om te appen of ze zin hebben om ergens heen te gaan. - ik heb geen vrienden buiten school en zelfs op school beschouw ik niemand als een vriend.- het voelt alsof ik niet het optimale uit mijn leven haal omdat ik niets leuks kan doen zoals een weekendje naar parijs met wat vrienden of zelfs even naar de bioscoop met een vriendi

Hoi iedereen,Het is vrijdag, dat betekent: weekend! Eigenlijk breng ik al mijn weekenden alleen door. Meestal kan ik het wel handelen maar vandaag maakte het mij onrustig, toen heb ik mij maar op mijn diamond painting gestort.(een creatieve hobby). Daar word ik rustig van.Maar daar gaat het nu niet om. Al een poos denk ik: ik moet echt  iets gaan doen aan mijn eenzaamheid. Ik moet de mensen opzoeken en ik moet meer contact maken. Ik heb al gedacht aan vrijwilligerswerk. Dat plan is er dus wel in mijn hoofd alleen uitvoeren is een totaal ander ding. Het is uit mijn comfortzone en dan schrikt het mij een beetje af waardoor ik het toch niet doe.                                    Herkent iemand dit? Ik zeg wel dat ik het ga doen maar ik doe het niet.  Eindstand blijf ik weer in mijn veilige cocon. Daardoor verandert er niets waardoor ik in mijn vicieuze cirkel blijf. Niets verandert als ik(of jij) niks verandert. Want als je blijft doorgaan met wat je altijd deed,

Hoe gaat het op dit moment met je? Bij deze even een uitlaatklep om te vertellen wat je wilt vertellen ^^

Hey hallo mensen hier! Het is al tijdje geleden dat ik een topic heb geplaatst. Maar nu had ik toch iets wat ik wilde delen en miss herkennen jullie het wel. Zoals jullie lazen in de titel gaat het om een pauze.  Het is dus zo, dat ik het niet kan vinden met de mensen om me heen of naja er is niet echt een klik. Ik praat wel met iedereen en probeer me best te doen om het toch met ze voltehouden durende me opleiding. Maar ze zijn echt boring en zitten vast geplakt aan hun telefoon. En soms zou ik liever alleen willen zitten maar dan ben ik bang voor meningen of nare reacties die kan ontvangen of dat ik beetje buiten beentje ga worden. En omdat ik me dan toch liever verzamel tussen de mensen, vraag ik me af of iemand tips voor mij heeft en of iemand het herkent.  En hoe ga je er dan mee om? Of wat adviseer je mij?.  

ik ben zo trots en tevreden met mezelfik vind videos maken zo geweldig en het is leukhet editen, het filmen de drafts vooral het process is leukzelfs het postenik weet dat bijna niemand mijn videos kijkt of liked maar ik ben zo trots op mezelf voor te doen wat ik graag doe ookal krijg ik er geen aandacht voor en ik wil dat iedereen zich zo eens kan voelen   

Ik ontdek net een guilty pleasure! Ik gooi altijd kaas door tomatensoep, zodat het lekker melty wordt. Wat doe jij? 👀 

Goedemiddag allemaal,In de lockdown ben ik op mezelf gaan wonen en het is me veel zwaarder gevallen dan gedacht. Ik ben naar een andere provincie verhuist om te studeren en het was zeker wennen. Toen ik verhuisde dacht ik steeds “ik ga zo veel nieuwe mensen ontmoeten” en wat is dit heftig tegengevallen. Ik ken hier bijna niemand en daardoor voel ik mij soms best eenzaam.Mijn guilty pleasure is denk ik naar 90 days op TLC kijken. Ik verbaas mij altijd weer wat die mensen doen en denken. Hoe kan je met iemand trouwens als je diegene nog nooit face to face ontmoet hebt.

Ik merk dat ik het steeds moeilijker begin te vinden dat ik leeftijdsgenoten om me heen een leven zie opbouwen. Huis kopen, trouwen, kinderen krijgen. Zelf ben ik met al deze dingen niet bezig. Maar zeker in deze corona tijd waarbij je toch wat meer aan je telefoon en social media gekluisterd zit en je dit alles voorbij ziet komen, komen steeds vaker de gedachten voorbij of ik iets mis, of iets niet goed doe. Zijn er meer mensen die de druk voelen die op je wordt gelegd door alle geweldige levens op social media? En hoe gaan jullie ermee om? 

Hoi iedereen,Dingen ondernemen om iets aan je eenzaamheid te doen is eng. Heel eng. Ik ben niet zo goed met het vertrouwen van mensen. (komt. door buitensluiten/pesten). Maar ik besefte ineens dat ik daardoor mensen op afstand houd, ook eventueel de leuke mensen die het wel waard zijn.Op dit moment zit ik in mbo-klas. In het begin was ik erg enthousiast naar anderen en stelde ik vragen om ze beter te leren kennen.  Ik merkte al snel dat de anderen niet zo enthousiast naar mij toe waren. Ik deed best veel moeite maar wat kreeg ik ervoor terug?  Ik liet deze mensen dus maar. Ik besloot om mij meer te richten op de mensen die ik wel aardig/tof vond.  Ik raakte aan de praat met ze en sprak best over persoonlijke dingen. Ondanks dat voelde ik nog steeds weerstand. Kan ik ze écht vertrouwen?, moet ik wel zulke persoonlijke dingen met ze delen? Vandaag besloot ik na twijfels en dubben om zelf initiatief te nemen. Ik zou deze klasgenootjes gewoon appen met

Hoi iedereen!Er is weer een lockdown. Hoe gaan jullie deze tijd doorbrengen? Ik ga in ieder geval hard aan school werken. Ik ben nu met een poster bezig over de positieve effecten van autonomie(voor een kind). De bibliotheken zijn volgens mij wel open. Ik kom graag bij de bieb om aan school te werken.                          Er is zoveel informatie! Ook ben je gelijk omringd met veel mensen en ik merk aan mezelf dat ik mij dan minder eenzaam voel.  Wat doe jij om je minder eenzaam te voelen?

Hey lieve mensen, ik ben Justin. Ik heb hier nog niks gepost, maar tijdens deze lockdown ga ik aan de slag.  Laat ik beginnen met een pittig onderwerp. Ik heb afgelopen weekend de Juice WRLD documentaire gezien en daar was ik op het einde toch weer door geraakt, vanwege zijn dood. Helaas had hij een drugsverslaving en ook was het overduidelijk dat hij met Mental Health issues kampte. Ik vind dat hier echt te weinig over gepraat wordt en dat moet vaker gedaan worden. Ik heb zelf ook met lichte mental health issues gekampt en er was vrij weinig professionele hulp. Gelukkig ben ik er zelf doorheen gekomen, dankzij houvast aan bepaalde gebeurtenissen die dichtbij waren.Aanvullend nog een video van de Belgische youtuber Acid waar hij vertelt over de dood van zijn collega YouTuber Kastiop waar hij technisch gezien hetzelfde wil meegeven als ik. Video van AcidBij deze wil ik iedereen die dit leest meegeven iets meer te letten