POV: Je weet niet meer wie je bent

Dat is wel een lastige, al helemaal als je er van bewust bent. Als je jezelf aan het observeren ben, ben je sowieso al twee verschillende mensen, de 1 is: Ik doe en de ander is: Ik zie. je kunt niet bewust en diep naar jezelf kijken en dingen doen tegerlijkertijd. Toch benne bijde kanten wie jij bent! Ik denk dat je het beste kan kijken naar “Hoe voel ik me als ik zo doe?” 
Als je je naar voelt na een hele dag druk doen, als je denkt “Ik ben kapot, dit ben ik niet.” Moet je proberen te doen waar jij je wel goed bij voelt. Wie je bent als je niet opjezelf let is wie jij bent, en de dingen die jij doet is wat jij doet. Alles wat je doet waar je ongelukkig van word is veranderbaar. 
Weet niet of je hier iets aan heb, aan mijn spreekbeurt ahahaha.

Ik vind het wel een interessante vraag. Ik heb soms het idee dat je door verwachtingen vanuit anderen ook bijna gedwongen word om soms een bepaalde rol aan te nemen. 

Ik persoonlijk heb nu een baan waar bij ik zoekende ben. Omdat een bepaalde manier van zijn toch als professioneel gezien word. Daarin stel ik me ook vaak de vraag ben ik me als "profesional" en mens aan het ontwikkelen. Of ben ik mezelf aan het kwijtraken omdat ik me voeg naar de menigte. 

Ik denk dat op ieder moment dat je aan een ander denkt. Dus hier doe ik zo omdat dat verwacht word. Die dat fijn of leuk gaat vinden als ik me zo gedraag. Je uiteindelijk je authentieke zelf tekort aan het doen bent.