28, geen baan, geen sociaal leven, geen vrienden. Tijdje op kamers gewoond maar sinds paar maanden weer terug bij m’n ma want geld is op 🙃. Kunst diploma (fotografie) op zak maar had net zo goed gwn niks kunnen doen eerlijk, kan geen werk vinden nu al meer dan een jaar.
Ja dus dan maar te gamen dag en nacht voor de afleiding. Beetje grinden want al die stress sloopt mij anders. Schaam me wel een beetje voor dit maarja wat moet ik dan. Ik weet dat ik niet de enige ben. Probleem is niet eens het binnen zitten. Ook al ga ik naar buiten ben ik nog steeds alleen.
Het lijkt van buiten miss makkelijk maar het is echt heel kut als je in mijn schoenen staat. Iedereen lijkt zo druk en bezig behalve ik. Ik doe wel af en toe werk als kassa of bezorger maar ze willen me niet lang houden omdat ik te oud en te duur ben zeggen ze dus ja paar shifts en ik mag weer weg.
Zit gewoon een beetje vast in het leven en ja het voelt wel rot als dan anderen om je heen op vakanties gaan bedrijven starten families stichten enzo noem maar op. Terwijl ik achter blijf. Heb het echt verkloot zit te diep erin nu. Enige dat helpt om nu in slaap te vallen in de ochtend is een paar glazen wijn terwijl ik weet dat dat ook meer verkloot.
Ik weet het ik klaag veel maar belangrijkste is dat ik er nog ben en weet dat er nog veel is om te doen. Nouja goed morgen weer paar vacatures reageren ook al levert het al een heel jaar niks op. Beetje fotograferen buiten voor niks. Moet niet opgeven


