Struggles & Feelings

Ik ben best wel eerlijk met wat ik op me topics zet.Eenzaamheid is iets erg irritant en het komt ook wel omdat ik me eigen wereld erg klein houdIk vertrouw weinig want wat als?ik heb een angstoornis en een een achtergrond dus ja ik snap ook wel dat zelden mensen de tijd of de energie hebben.ik kom met een eerlijk grenzen lijst.maar ik hoop als nog al is het 1.0 procent voor een vriendschap of een community. 

⚠️ Kleine noot: dit onderwerp kan best diep gaan. Er is geen sprake van suïcidale gedachten en die gevoelens zijn ook niet aanwezig.Hoi iedereen,Misschien een gekke vraag, maar voelen jullie je weleens 'verloren' in de tijd? Het voelt nog maar zo kort geleden dat ik op school zat, de gekste dagen beleefde en zoveel plezier had. Ik had grote dromen en keek ontzettend positief naar de toekomst.Maar nu ben ik 22, al jaren van school af, en voelt mijn leven soms... nutteloos.Ik ben mentaal onwel geworden en zit inmiddels al drie jaar thuis. Ik krijg behandelingen, maar het leven is vooral saai geworden. Ik heb geen vrienden meer, woon op mezelf en heb naast familie eigenlijk niemand om me heen.De 15-jarige versie van mij had gedacht dat ik nu gelukkig zou zijn met iemand, hard zou werken, misschien zelfs een kind zou hebben en zou bouwen aan het leven waar ik toen zo van droomde. Maar nu? Niets daarvan is uitgekomen.Een deel daarvan komt ook doo

Hi, ik zit nu all een tijdje op havo maar er is een issue. Ik ben intens allergisch voor parfum. Mensen in mijn klas vinden dit grappig en sprayen express parfum op mij. Ik ben meerdere keren flauwgevalen maar niemand doet er iets aan. Ook heb ik meerdere leren gehoord terwijl ze dit doen hopeless valt er iemand dood.  Ik ben er zat van en zit echt tegen op om naar school te gaan. 

Vrijdag… Einde van de week! Hoe was jouw week op een schaal van 1 tot 10? Wat zijn momenten die echt super goed gingen, of juist verbeterpunten?

 Wat is je grootste angst?

Ik schrijf zelf echt enorm veel en meestal vliegen de woorden er vanzelf uit. Soms zit ik helemaal in een verhaal en kan ik uren doorgaan zonder moeite. Maar af en toe loop ik ineens vast op zo’n moment waarop ik precies weet hoe ik wil dat het verhaal verdergaat, alleen krijg ik het gewoon niet goed op papier. Alsof het in je hoofd helemaal klopt, maar de woorden niet mee willen werken. Dat bracht me eigenlijk op deze vraag:zijn er meer mensen die inschrijven en uitlaatklep hebben en Wat doen jullie als je tijdens het schrijven even geen inspiratie meer hebt of vastloopt in een verhaal?Leggen jullie het dan even weg, gaan jullie muziek luisteren, iets anders doen of blijven jullie juist doorschrijven tot het weer lukt? Ben benieuwd hoe anderen daarmee omgaan

“Hoe gaat het eigenlijk met jullie?”Die vraag krijgen we vaak.Maar meestal antwoorden we automatisch met:“Goed.”“Prima.”“Gaat wel.”Terwijl er achter dat ene woord soms zoveel meer zit.Sommigen lopen rond met stress van school, werk of verwachtingen.Anderen voelen zich moe zonder echt te weten waarom.Soms lach je de hele dag mee, maar voel je je vanbinnen compleet leeg.En soms heb je gewoon behoefte aan iemand die even écht luistert.Daarom dit topic.Geen oordeel, geen druk, geen perfecte antwoorden.Gewoon een plek om eerlijk te zijn.Dus:Hoe gaat het mentaal met je de laatste tijd? Waar denk je veel over na? Wat helpt jou als je hoofd te vol zit? Of misschien wil je gewoon even iets kwijt.Je hoeft het niet allemaal alleen te dragen 🤍

Je ligt op bed en opent social media “even vijf minuten”. Een uur later voel je je slechter dan daarvoor. Iemand heeft een perfecte relatie. Iemand anders lijkt gelukkig met vrienden op vakantie. Weer iemand heeft succes, geld, een glow-up, een leven dat vooruitgaat.En jij? Jij ligt hier in dezelfde kamer met dezelfde twijfels. Je weet dat mensen alleen hoogtepunten posten. Je weet dat het niet volledig echt is. Maar toch voelt hun leven groot en dat van jou klein. Overdenking:Waarom voelt het leven van anderen soms mooier dan je eigen leven en is dat echt een goede afspiegeling?

Mensen zeggen dat je er goed uitziet. Dat je altijd vrolijk bent. Dat je het goed voor elkaar hebt. Ze zien je lach, je prestaties, je aanwezigheid. Ze zien niet hoe vaak je overdenkt, wakker ligt, twijfelt of jezelf afbreekt in stilte.Soms wil je bijna dat iemand dwars door je heen kijkt en zegt: “Ik zie dat het niet goed gaat.” Overdenking:Hoeveel van jouw pijn blijft onzichtbaar voor anderen en waarom?

Je zegt dat je rust nodig hebt, maar zodra het stil wordt pak je je telefoon. Je opent apps zonder reden, kijkt filmpjes die je vergeet zodra ze voorbij zijn, vult elk leeg moment op. Want stilte geeft ruimte aan gedachten waar je geen zin in hebt.Misschien ben je niet moe van drukte, maar moe van wat stilte je laat voelen. Overdenking:Ben je echt moe… of loop je ergens voor weg?

Je kijkt naar alles wat nog niet lukt. Alles wat nog mist. Alles wat anderen al lijken te hebben. Maar je vergeet wie je een jaar geleden was. Hoe je toen dacht. Waar je toen mee worstelde. Wat je toen nog niet durfde.Misschien ben je niet waar je wilt zijn. Maar je bent ook niet meer waar je vandaan kwam. Overdenking:Waarom zien we vaak tekort wat al gegroeid is?

Bij je vrienden ben je druk en grappig. Thuis ben je stil. Op school doe je alsof je alles onder controle hebt. Online laat je alleen je beste kant zien. Je past je overal aan zonder erbij na te denken.Tot je op een avond alleen bent en je afvraagt: welke versie ben ik eigenlijk echt? Ben ik mezelf aan het ontwikkelen… of mezelf kwijtgeraakt? Overdenking:Hoe weet je wie je bent als je overal anders bent?

 Op een schaal van 1 op 10, hoeveel hou je van jezelf vandaag?

Je zit met je vriendengroep in de kantine. Iedereen lacht, maakt grapjes en praat door elkaar heen. Jij lacht mee op de juiste momenten, knikt alsof je erbij hoort en scrollt tussendoor op je telefoon zodat niemand merkt dat je eigenlijk niets zegt. Van buiten lijkt het gezellig. Van binnen voel je je vreemd stil. Alsof iedereen verbonden is met elkaar, behalve jij. Je vraagt je af of zij het merken. Of ze voelen dat je er wel zit, maar er niet echt bent.Later die avond zie je dat ze nog ergens samen heen zijn gegaan. Zonder jou. Niemand zei iets. Niemand vroeg iets. En ineens voelt die tafel van eerder nog leger. Overdenking:Hoe kan je omringd zijn door mensen en je toch alleen voelen?

Mama ik laat weinig emoties zienwat er ook gebeurtik wil er niet over pratenhoe veel je ook zeurt  ik kan huilend voor je zittenzonder te vertellen wat er isof juist schreeuwend weglopenen je weet ‘er iets is mis’ ik negeer je als je vraagt wat er isen ik kijk weg als je tegen me praatik weet dat het zo niet hoorten dat leven met mij zo niet gaat uiteindelijk geef je opje loopt van me wegtot het punt dat je nooit meer komtook niet als ik wel wat zeg je denkt dat ik niet wil pratenmaar ik wil het meer dan ooitik weet alleen niet hoehet is me niet geleerd, nog nooit nu is het te laatje vraagt er niet meer naarwant ik zeg toch niksen ik huil alleen maar dagen lig ik in het donkermet mijn hoofd van je vandaanzodat je mij niet kan ziengeen enkele

 Zou je iemand vermoorden als je er 1 biljoen euro voor zou krijgen?

Als iemand je 100.000 euro aanbied om de rest van de maand thuis te zitten, neem je de challenge aan? Je mag dan ook echt geen enkele voet buiten de deur zetten. 🤔​​​​​

Ja ik voel me echt alleener dan ooit. Ik voel me slecht in mijn vel. Ik weet dat het ook wel weer voorbij gaat maar op dit moment weet ik het niet

Hoi,Ik wil graag even wat van me afschrijven. Ik bevind me nu in een lastige positie. Ik heb een nieuwe baan een "professionele serieuze grote mensen kantoorbaan" De eerste tijd was het top. Alles liep gesmeerd en ik voelde me als een vis in het water. Tot dat er 10 bekende collegas vertrokken (veel verloop en vertrekkende collegas vanwege de omstandigheden die ik beschrijf) . Ik ineens met allemaal nieuwe collega's in een team zat. Ik daarbij onveiligheid meemaakten. De leidinggevende wegviel. En ik een tegenvaller meemaakte op het werk namelijk de stekker werd uit me opleiding getrokken waardoor er een reele kans was dat ik me baan kwijt zou raken.En ik merk ineens dat ik tegen van alles aanloop. Van prikkelverwerking tot emotie regulatie. Onduidelijke opdrachten en vage hiërarchische normen, ongeschreven regels. Dingen waar ik voor mijn gevoel niet tegen aanliep toen ik nog een goed functionerend team en leiding gevende had.  Nu heb ik do

De laatste tijd merk ik heel erg het gevoel van eenzaamheid op. En eigenlijk mag ik helemaal niet klagen want heb het best goed voor elkaar.Ik heb rijbewijs, studie afgerond, mooie baan en alles klopt gewoon. Maar niemand om het mee te delen voelt zo ontzettend kloten. Tegenwoordig is het zo moeilijk om jezelf open te stellen. T enige wat al fijn zou vinden is gewoon een persoon om me heen 

Misschien verlang je naar een relatie, maar vind je het lastig om echt dichtbij iemand te komen. Heb je behoefte aan intimiteit maar heb je geen idee hoe je dat aan moet pakken? Voor een nieuw programma van BNNVARA zoekt presentator Jurre Geluk volwassenen tussen de 21 en 36 jaar die weinig tot geen ervaring hebben met intimiteit en nog, ongewild, maagd zijn. Tijdens een retraite van twee weken word je begeleid door ervaren experts om te werken aan je angsten, onzekerheden en vragen rondom intimiteit, relaties en seks. Je leert nieuwe mensen kennen die tegen hetzelfde aanlopen en zet samen bijzondere stappen. De retraite vindt plaats in de laatste week van april en de eerste week van mei 2026 op een mooie, rustige locatie in Nederland. Wil je meer weten? Bezoek dan de website: 

Hallo allemaal, zelf ben ik van Aziatische afkomst en ik krijg nog dagelijks te maken met racisme. Zijn er mensen die tips hebben? Ik heb liever niet berichten als ‘Wat naar.’ ‘Het is maar vast bedoeld als een grapje.’ of ‘Dat zou niet mogen gebeuren.’ Ik weet namelijk dat dat het niet zou mogen gebeuren, maar het gebeurd toch.

Ik word wakker voordat de wekker gaat.Het is nog donker in mijn kamer. Even blijf ik liggen, alsof ik door stil te blijven de dag kan uitstellen. Naast me ligt mijn telefoon. Ik pak hem op zonder erbij na te denken. Meldingen. Foto’s. Iemand met een nieuwe baan. Iemand die gaat samenwonen. Iemand die straalt op een terras met een bijschrift over dankbaarheid.Ik scrol. Ik like. Ik leg mijn telefoon weer neer.En daar is het. Dat kleine zinnetje dat steeds terugkomt:Waarom voelt het bij mij niet zo?In de keuken zet ik koffie. Het geluid van het apparaat vult de ruimte, maar het huis voelt groot. Te groot. Alsof mijn gedachten meer echo krijgen dan ze verdienen.Op mijn werk lach ik. Ik maak grapjes tijdens de lunch. Als iemand vraagt hoe het gaat, zeg ik automatisch: “Goed hoor.” En het is geloofwaardig. Ik doe mijn werk. Ik haal deadlines. Ik zeg de juiste dingen op de juiste momenten.Maar midden in een vergadering, terwijl iema

Ik heb een beetje een raar iets. Wat als je weet dat iemand een relatie heeft met iemand anders. Laten we zeggen V (vrouw) en M (man) hebben een relatie. Ik weet dat V altijd andere mensen gebruikt, pijn doet en manipuleert. Ik ken haar al 10 jaar. Ze heeft vaker mannen seksueel gemanipuleerd om te krijgen wat ze wilt. Maar M geloofd me niet. Hij is helemaal gek op haar en luisterd naar niemand. Hij breekt contact met zijn familie ookal zeggen ze niks over de relatie en accepteren haar bij familie dingen. Iedereen in zijn omgeving ziet dat dit fout gaat. Zelfs de ouders van het meisje geloofd niet in ze. Dus ik wil dat de relatie stopt voordat hij te veel om haar gaat geven zodat M niet in een zware depressie komt. Al ben ik bang dat het daarvoor te laat is. Meestal doet ze 2 jaar over een gast. Is het beter om er nu voor te zorgen dat ze uitelkaar gaan of afwachten over 2 jaar dat M zijn hart wordt gebroken? En er dan voor hem zijn?Ik voel me echt een slecht persoon o

Hoi,Ik zit lang op whatsapp groep join us en nu merk ik laatste tijd en nu valt het op dat ik buitensluit. Ik vertel wat gebeurt,Ik stuurde bericht met afmelden voor ontmoeting op plaats met gezondheid reden. Drie deelnemers reageren mij wel maar begeleiding en vrijwilliger reageren niet en dat voelt negeren, hij heeft op ander deelnemer die afmelden vorig keer wel gereageerd. Ik dacht misschien heeft hij druk maar dan zie ik dat hij gelezen hebben en op andere deelnemers reageren. Dus begeleiding complimenten deelnemer en legt uit. Ik voelde dat ik deelnemer wil compliment geven en bedankt mij niet en antwoord alleen op begeleiding.Ik wacht tot morgen hoe het gaat en ik stuur privebericht naar begeleiding van join us.Ik twijfelde of het mee te maken met opdracht want we moesten zelf voorbereiden wat we gaan doen op join us online maar het is wel raar wat gebeurt. Ik hoop dat iemand kan ervaring delen of tips geven en dat zou fijn zijn.