Het gevoel van Liefde.

Ja maar je bent ook niet zoals de rest he :) zeker op het begin van alles moet de jongen best wel vaak gewoon de rekening betalen want man zijn want stoer want leuk want aantrekkelijk etc..

Ik denk dat dat iets is wat je goed bespreekbaar moet maken met elkaar in het begin hoe je daarover denkt :) deden mijn vriend en ik toen ook

Precies, zou ook normaal gesproken horen, maar tegenwoordig joh.. zo veel slechte relaties, slechte mensen etc..

Ik denk dat je zoiets een kans moet geven en gewoon af moet wachten. Je niet laten lijden door het negatieve. Ook ik heb veel negatieve dingen in mijn leven gehad zoals relatiegedoe. Maar ik laat dat niet mijn toekomst beïnvloeden. 

Ik gaf het 4 kansen in de afgelopen 4 jaar, ben er helemaal klaar mee voorlopig echt rot mensen constant die mij lopen te gebruiken omdat ik aardig ben en dan negatief ben na 4 maande en dan verdwijnen ze.. Alsof ik ooit iets kon doen aan die haat naar de samenleving en mijzelf, probeer al jaren mijzelf te zoeken..

Waarom.ben je na 4 maanden dan negatief? Al eens gedacht aan een coach om over het negatieve gevoel te praten?

Geen idee, maar de gemeente geeft mij geen verhoogde uren aan coaching terwijl zelfs de GGZ nu loopt te zeuren dat ik toch echt op mijzelf moet gaan wonen onder “begeleid wonen”… want heb al 3 uur begeleiding per week wat eigenlijk veel meer moet worden maar de gemeente zegt letterlijk “Ga de huizenmarkt in dan kijken we verder voor je over 5 jaar wanneer je er een hebt”

Naja hierover moet ik wel eerlijk zeggen dat ik ook 23 ben en nog thuiswonend, terwijl het hier thuis ook niet fijn is. Mijn psych van vroeger en coach van nu geven ook aan dat ik op mezelf moet gaan wonen, maar je moet nou eenmaal de huizenmarkt afwachten in deze tijd..

Wat betreft de ggz of een.coach, een coach is laagdrempeliger en kan je zelf in je omgeving zoeken..dit betaal je wel zelf. Ggz wordt meestal vergoed, maar lange wachttijden.

Ja oke maar ik hoef letterlijk alleen een aanpassing van mijn huidige begeleidingstraject hebben vanuit de gemeente dan heb ik gelijk een huis, voorrang noemen ze dat. Sta op 1ste plek (10 open appartementen die leeg zijn) maar moet per se die ondertekening en andere PGB documenten hebben.. En die krijg ik niet terwijl mijn ggz, begeleiding en zelfs ouders achter de mening staan dat ik echt gewoon begeleiding moet hebben die veel intensiever is dan al die reistijden gezeik dat kan (dorp versus stad), zit al 1.5 jaar in gevecht met de gemeente erover, de begeleiding dreigt zelfs met hoger beroep nu tegen de gemeente..

GGZ heb ik al sinds januari en indd moest ik de eerste maand volledig betalen, 2000 euro weg.. rest wordt vergoed door mn zorgverzekering, als ik had gewacht was ik op 400 euro na 100% vergoed maar kon ik komende zomer pas beginnen..

Ik herken dit, Mijn eerste relatie was 6 maanden lang en vooral voor mijn eenzaamheid en het verwerken van mijn pestverleden. Het was zeer eenzijdig (veel van zijn kant, weinig van mijn kant) en ik had het gewoon helemaal opgefokt, want ik was niet de beste persoon toen (poging om normaal te zijn, en daardoor gewoon een eikel te worden). Soms heb ik het gevoel dat ik nooit meer ware liefde kan voelen, omdat ik het niet kan onderscheiden van eenzaamheid. 

Wat ik denk dat helpt is om te kijken of je echt door wil gaan met die persoon, of dat het gewoon een coping mechanisme was. Als je door wil gaan, dan zou ik nieuwe dingen gaan doen met mijn partner of partners. Dit hoeft niet perse geld te kosten, het kan ook iets zijn zoals bordspelletjes spelen die je nog nooit samen hebt gespeeld of zoiets.

Ik denk dat door de opkomst van smartphones relaties anders zijn geworden dan vroeger. Je kan makkelijker iedereen altijd bereiken door whatsapp en social media. Voor mij brandt dit vriendschappen veel sneller door, omdat je dan een week of maand veel praat en dan niet meer. Vroeger was dit natuurlijk niet, omdat je elkaar niet altijd kon spreken had je altijd wel iets om over te praten als je elkaar weer zag.

Relaties met a-neurotypische mensen kunnen in sommige gevallen moeilijker zijn dan normaal. Over het algemeen hebben mensen met autisme moeite met TOM (Theory Of Mind). Dit zorgt er voor dat ze slechter de emoties van anderen kunnen aanvoelen en herkennen. Het gevolg hiervan is bijvoorbeeld dat ze minder goed zijn in liegen dan de neurotypische mens. Zelf heb ik de diagnose PDD NOS gekregen toen ik 7 of 8 was. Ik merk dat ik veel ongeschreven regels mis, omdat ze niet feitelijk en binair (of een vorm van vast) zijn.

Uiteindelijk heeft iedereen zijn persoonlijke trekjes, en is ieder mens uniek, dus moet je ergens proberen om daar goed mee om te gaan en dat te accepteren en respecteren.

(misschien ben ik een beetje van het spoor af gegaan aan het einde, maar het schaadt niet)