Hoi hoi, ben er weer met een nieuwe topic! laatst (recent nog) sprak ik met een dame die ik leerde kennen en ik vond haar in het begin wel leuk toen ze foto´s stuurde van haarzelf selfies enzo. we hebben ongeveer een paar dagen met elkaar gepraat via whatsapp tot op een gegeven moment ik het netjes en respectvol tegen haar zei van ik heb geen gevoelens voor jou, want ik wil haar ook niet lang laten wachten met de hoop van dat ik haar leuk vind. dus vertelde ik het tegen haar en gelukkig was haar reactie niet extreem ofzo dus hebben we daarbij een punt achter gezet. hoe is jullie relatiestatus op dit moment? en hebben jullie hetzelfde meegemaakt als ik of vergelijkbaar? en plus ik was op haar verliefd, maar op een gegeven moment had ik gewoon 0 gevoelens voor haar, kan ik daar wat aan doen denk je? of kan het iedereen overkomen? ben benieuwd naar jullie antwoord! groetjes,
Wat is jullie relatie status ??
Zo single als een can met pringles
Hartstikke single en ready to.. nee grapje, op dit moment heb ik echt genoeg aan mezelf.
het is een leuke toevoeging in me leven, maar niet noodzakelijk. Ik houd gewoon erg van me vrijheid 😌
Singel
Als antwoord op je vraag
Vroeger had ik als tiener precies één week lang een crush op een klasgenoot van mij en hij op mij maar is nooit echt serieus geworden. Weet bij nader inzien eigenlijk niet wat ik ooit in die gozer zag, ook al was hij nog zo lief. Medeklasgenoot zag hem ook wel zitten, ik werd toen jaloers op haar kan ik je vertellen.
Uiteindelijk kwam aan het licht dat hij een relatie had met een medeklasgenoot wat hij de hele klas liet weten aan het eind van het laatste schooljaar ofzo. Leuk voor hem natuurlijk, maar nogal awkward dat hij dit de hele klas mededeelde. Weet niet of hij die relatie nu nog heeft of niet maar dat gaat mij in principe verder niks aan.
Op de middelbare had ik een aantal jaar daarna verder ook nog een jongen die tot over zijn oren in een keer verliefd op mij was. Daarnaast gaf hij mij bakken vol met plotselinge aandacht, gedichten, complimenten. Ik was toen hooguit 14, misschien 15 en wist totaal niet wat mij overkwam of hoe ik er ook mee om moest gaan dus ben ik in gesprek gegaan met mijn moeder en heb hem verteld niks voor hem te voelen op romantisch gebied. Daarnaast werd de aandacht die hij mij gaf in een keer teveel, het begon verstikkend te voelen en maakte mij zeer oncomfortabel maar ik wist niet zo goed hoe ik het kon aangeven zonder hem al teveel te kwetsen, want ik wilde hem eigenlijk niet kwetsen, vandaar het gesprek met mijn moeder voordat ik zelf alle moed bijeen raapte en in gesprek ging met hem. Zijn reactie was vrij heftig en emotioneel, ik ging met een brok in mijn keel naar huis en heb mij er aardig rot over gevoeld maar het is een opluchting geweest dat ik eerlijk over was.
Ik ben singel en puur 'vanilla’, als in dat ik eigenlijk alleen een monogame relatie zou willen met een (non-trans) meid van mijn leeftijd!
Na 2 afgrijselijke long-term break-ups (eentje 5.5 jaar, eentje 1 jaar) in m'n leven ben ik veel te schuw, onzeker en gebroken om een nieuwe relatie aan te durven.
De ene ging 2 jaar lang pre-break-up doen alsof ze van me hield en intussen dromen vertellen over andere mannen. En de ander ging daadwerkelijk vreemd...
Ben wel wezen daten een beetje, maar ik loop telkens tegen de traumas aan waardoor het contact continu vrij complex raakt… het vreemde daaraan is dat het niet ligt aan dat ikzelf er in eerste instantie slecht mee om ga. Ik raak pas over de zeik als de ander niet direct, oprecht en eerlijk communiceert. Ik voel alles aan en pak alle signalen op, incl. leugens, wanneer er romantische interesse is. Ik weet ook keer op keer precies wat er aan de hand is, zonder dat er naar mij duidelijk gecommuniceerd wordt. Het is té vermoeiend op die manier.
Momenteel voel ik me op mijzelf gelukkig en geniet ik daar meer van dan het hebben van een commitment. Hoe graag ik het ook zou willen, de kans dat iemand mij volledig zou willen, incl. helpen traumas te doorstaan, is vrijwel nihil. 😂
ik heb een heeeeele lieve partner in England haha :) ben monogaam en erg blij met hun.
Hell yeah I did consciously decided this, to be a little happier with who I am. I have peace with me chosing the happier life beging single.. because when love came in my life every time it’s took so much problems and negativity and headaches with it back into my life… only thinking about it now already makes my body ache…
no, definitely in peace with being alone and happy single man…
Ik ben erg ontevreden met mezelf, ik wil niemand anders dit aandoen!
hopelijk kom ik in de toekomst iemand tegen die ik gelukkig kan maken
Ik zou wel weer een relatie willen, maar ik merk dat ik niet veel nieuwe mensen ontmoet als je niet het type bent dat uitgaat. Maar mensen zomaar aanspreken, bijvoorbeeld in de trein, vind ik ook lastig.
Ik zou wel weer een relatie willen, maar ik merk dat ik niet veel nieuwe mensen ontmoet als je niet het type bent dat uitgaat. Maar mensen zomaar aanspreken, bijvoorbeeld in de trein, vind ik ook lastig.
Oefen eens met oog contact je hoeft ze niet aan te spreken maar meer zo van yo wassup my friend
Revaliteer hoe het ging en bouw daar op
Ik merk ook dat nederlanders niet echt zo van het oogcontact zijn vergeleken met het buitenland
Ik heb het zelf vaak gehad als ik ze dan in real life sprak. Online was alles prima en had ik gevoelens, totdat ik ze ontmoette in het echte leven. Hoe dat werkt, geen idee.
Maar, ik heb nu wel een relatie en ga over een maand samenwonen. Verloven is ook al een keer besproken. Ik was toen ik hem leerde kennen eigenlijk niet eens op zoek naar echt een relatie. Ik was eigenlijk gewoon, na mijn rampzalige ex, mijzelf weer aan het verkennen. Met hem was het direct raak.
Welkom op de Join Us community
Log in om actief deel te nemen aan de community!
Heb je nog geen account?
➔ Maak een account aan
Heb je wel al een account? Hieronder kun je direct inloggen:
Enter your E-mail address. We'll send you an e-mail with instructions to reset your password.