Weekly Mission: Liar, liar!

Toen ik mini Quinty was loog ik best vaak. Elke dag haha. Ik heb ooit een keer vertelt dat ik een paard zou gaan krijgen. 

Ik ben altijd al een slechte leugenaar geweest.

Ik loog ook nooit 'gewoon voor de lol' omdat ik erg slecht was in leugens volhouden.

Soms loog ik wel wanneer ik het druk had. 

Maar dan kwam de leugen steeds weer terug.

Dat is het grootste nadeel van liegen.

Anderen gan je ook steeds meer wantrouwen.

Maar het is wel erg moeilijk om altijd de waarheid te vertellen.

Ik probeer als ik het echt niet kan een leugentje te gebruiken (en dat gebeurt nog dagelijks) 

Eerst wil ik vertellen, ik schrijf kinderboeken. Oke hier komt een verhaal: 

Ik ben ooit op rondreis geweest door Europa met de trein. Halverwege de vakantie was ik in Bulgarije, en ik wilde met de trein naar Italie. Een ontzettend lange treinrit met 2 overstappen. Voor de eerste overstap had ik 2,5 uur en de stations lagen 3 km van elkaar vandaan, dit was in Belgrado - Servië. Maar mijn trein had vertraging, eerst een half uur.. toen een uur en uiteindelijk 2 uur. Ik besloot hier wat aan te gaan doen dus ik ging opzoek naar de conducteur en in mijn allerbeste engels legde ik hem uit dat ik die overstap moest halen, maar dat ik nooit van station 1 naar station 2 zou kunnen komen omdat we al 2 uur vertraging hadden. De goede man keek me aan en zei ‘come come’. Dus ik pak mn backback en ik ga hem achterna. We lopen naar het einde van de coupe en hij gaat de kamer in van de machinist. 10 minuten later komt hij daar uit en maakt de deur van de (nog rijdende trein) open. Ik dacht dat hij wilde dat ik ging springen en ik was mega bang. 

De trein begon te stoppen en uiteindelijk stond hij stil. De man keek me weer aan en zei ‘come come’. Ik stap uit en loop over een helemaal leeg verlaten donker peron in Servië. Ik loop die man achterna en hij we gaan met een trap naar beneden en onder de sporen door en bij een ander peron omhoog en daar stond een trein. Hij draait zich om zegt bye en rent weg en daar stond ik dan. 

Op dat moment komt er een mevrouw naar mij toe, en die zegt ‘come come’ dus ik ging maar weer mee. Ze liep naar de trein opende de deuren en zei ‘you sit en you ssssttttt….’ Ik loop de trein in, het is helemaal donker en leeg, en ik ga zitten. Een minut later rijd de trein aan en een paar minuten later kom ik aan bij het station waar mijn overstap had moeten halen. Uiteindelijk bleek die man de trein voor mij te hebben gestopt, op de ‘treinparkeerplaats’ zodat ik daar alvast in de trein kon gaan zitten en daarmee heb ik mijn overstap gehaald. Dit was de meest luxe taxi rit die ik ook heb gehad..

Is dit waar? 

Ik denk dat het verhaal van Sharon heel goed geschreven is en ik hoop dat het niet waar is, lijkt me namelijk anders wel echt een hele enge belevenis! 🤐