Het is woensdagavond, kerstavond
Iets waar ik vroeger blij van kon worden
Maar nu voelt t donker en alleen
Alleen voelde het vroeger ook al
Ik kan duizenden woorden spreken
Maar niemand hoort me
De woorden vallen dood neer op de vloer
Voordat ze betekenis krijgen
Het licht van wat ik vroeger voelde liegt nu
Het doet alsof het warmte kent
Maar alles wat het raakt
Laat alleen scherpere schaduwen achter
Alleen was ik toen ook al
Alleen klonk het zachter
Nu echoot het harder
Omdat ik weet dat het zo blijft
Kerstavond tikt nu op deze manier voorbij
Alsof de tijd me expres overslaat
En ik blijf zitten met gedachten
Die voor mijn gevoel niemand om me heen hoeft te dragen
Behalve ik
