Hoii,
Ik (19) ben de afgelopen jaren best veel alleen geweest. Ik merk dat ik de behoefte heb voor een vriendschap en eventueel ook een relatie, maar dat ik daar de kans niet voor krijg. Ik ben een best leuke persoon, ik heb super veel eigenschappen die maken voor een persoon waar je goed mee kan praten en het leuk mee kan hebben. Ik merk dat ik het enorm mis om betrouwbare mensen om mij heen te hebben die mij zien voor wie ik daadwerkelijk ben, en die niet vooroordelen of verwachtingen hebben. De afgelopen tijd heb ik best veel stappen gemaakt die mijn mentale gezondheid hebben geholpen, maar het feit dat ik het niet kan delen met iemand die mij het gevoel geeft dat hij/zij er oprecht om geeft voelt zo vernederend en kut. Het meest vervelende van allemaal is dat ik telkens wordt geconfronteerd door leeftijdsgenoten die het wel hebben op werk, maar ook buiten werk.
