Hoihoi,
Deels geïnspireerd door het topic van
Ik heb een aantal jaren terug zelf iets geschreven wat ik graag hier deel:
Rust
Wat is het eigenlijk?
Is het stilte zonder geluid,
of een ruimte waarin je jezelf mag zijn?
Ze zeggen altijd: “Vind de stilte in je adem”.
Maar misschien is rust niet iets dat je kunt pakken,
en niet iets dat je forceert.
Maar iets dat zachtjes komt,
wanneer je het niet meer opjaagt.
Je gedachten zijn net als golven, deze kunnen soms hoog en soms laag zijn.
Ze botsen tegen ‘de kust van je bewustzijn’.
Maar zonder beweging zou de zee doodstil zijn,
en misschien hoort het ruisen van de golven er wel bij.
Rust is niet het laten verdwijnen van gedachten,
maar de kunst om ze te laten komen,
en ook weer te laten gaan.
Zoals de wind door de bomen waait,
maar nooit blijft hangen.
Misschien is rust geen doel, maar een reis.
Geen plek om te bereiken, maar iets om te oefenen.
En ergens, heel langzaam,
ontdek je dat rust niet buiten jezelf ligt,
maar in het stille weten dat je genoeg bent,
ook terwijl de golven blijven bewegen.
Groetjes,
Mitchel
